كه نگاهت به نگاهم جاریست

كه دلت، می‌كشد راه به دامان خدا

با تو از عشق نگویم چه كنم؟!تو مرا می‌بینی

تو مرا می‌فهمی

تو در این حادثه داغی از تب

تو پر از احساسی

من خموش

از پس پنجره‌ای

كه شكستی آن را

مات و مبهوت تو را می‌نگرم

                            تو هنوز اینجایی؟!

 به خاطر داشته باش که عشقهای سترگ ودستاوردهای عظیم، به خطر کردن ها و ریسکهای بزرگ محتاجند.

 . .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. ..

من آن مرغم که افکندم به صد دام بلا خود را

به یک پرواز بی هنگام کردم مبتلا خود را

نه دستی داشتم بر سر نه پایی داشتم در گل

به دست خویش کردم این چنین بی دست و پا خود را

چنان از طرح وضع ناپسند خود گریزانم

که گر دستم دهد از خویش هم سازم جدا خود را        

با نام او آغاز شدم و با نام او آغاز میکنم و با نامش به پایان میرسم و به پایان میر سانم .

این اولین پست وبلاگمه ! میخام همیشه با این وبلاگ باشم و باهاش درد دل کنم ! مهربونا با نظرات تون یاری بخشم باشید !

از پس پنجره بسته ی عشق

دل به رؤیای تو بستن، تا كی؟